کاندیداها زیاد ذرت پرت نکنند !

اخبار مقدماتی حاکی از اینست که تعظیم له برای حمایت از هیچکس به کردستان رفت . اصولاً هر وقت احمدی نژاد سه هیچ عقب می افتد فیل رهبری یاد کردستون میکند . در این سفر معنوی که همینطوری بیخود و بی جهت با ایام انتخابات مقارن شده رهبری در جمع دو میلیون نفر خطاب به شصت و هشت میلیون نفر بقیه برای دو سه نفر حرف زد . البته ایشان هیچ منظوری ندارد نیتش هم خیر است ولی در نظام اسلامی اصولاً همه عادت دارند وقتی میخواهند با دو سه نفر حرف بزنند بروند بین دو میلیون نفر خطاب به شصت و هشت میلیون تای بقیه حرفشان را به همان دو سه نفر بزنند . بطورکلی وقتی نیت آدم زیادی خیر باشد اینکه بطور خصوصی و بی سر و صدا آن دو سه نفر را بکشی کنار حرفت را بهشان بزنی زیاد کار آدم را راه نمی اندازد چون اینطوری دشمن زیاد مشت و لگد نمیخورد پدرسگ هیچی ندار !

تعظیم له همچنین تاکید کرد که "از همه چیز خبر دارد" . وی نگفت که چطوری از اینهمه چیز خبر دارد لیکن افزود "از شنیدن بعضی چیزها تعجب میکند" . هنوز هیچکس نمیداند چطوری وقتی یک نفر از "همه چیز" خبر دارد و از شنیدن "بعضی چیزها" تعجب میکند با بقیه ی چیزها چیکار میکند لیکن دفتر رهبری با انتشار بیانیه ای توضیح داد که رهبری از هیچ حرفش هیچ منظوری برای هیچکسی نداشته . اصولاً رسم شده که وقتی یک نفر در اجتماع میلیونی بطور مستقیم با آدمهائی که احتمالاً شعور هم دارند و منظور آدم را میفهمند حرف میزند بعداً چند نفر به همان ملت نفهم توضیح بدهند که منظور ایشان همه چیز بوده جز چیزهائی که شما فهمیدید !

رهبری در این سفر ملکوتی رکورد جدیدی هم در گینس ثبت کرد . تعظیم له توانست ظرف تنها بیست و هفت ثانیه یک جمله ی ۸ کلمه ای بسازد که در آن هشتاد و چهار تا دشمن بکار رفته باشد . بطورکلی دشمن چون همه جا بصورت لشکرکشی میرود اینست که وقتی در جمله هم می آید همانطوری لشکری وارد میشود . ملت قهرمان ایران ضمن تشکر از این سفر رضوانی با التماس از رهبری خواستند جهت تسریع در سرنگونی احمدی نژاد دو سه تا سفر دیگر هم برود و حرفهائی بزند که منظورش همه چیز باشد جز چیزهائی که ما فکر میکنیم . توضیحاً اینکه معظم له خودش هم عادت کرده که وقتی میخواهد یک نفر کلاً سرنگون بشود برود یکجا ازش تعریف بکند !

به همین مناسبت هوا شناسی از رویش دوباره فصل بهار در کردستان خبر داد . هواشناسی ضمن تکذیب توزیع هرگونه چاغاله بادوم اسرائیلی انواع مختلف بهار را چنین عنوان کرد :

1. بهار دلها : با شروع ماه محرم آغاز و با کتک خوردن چند نفر تمام میشود .
2. بهار جانها : با شروع ماه رمضان آغاز و با ترور چند نفر تمام میشود .
3. بهار معمولی : با سفر رهبری به یزد آغاز و با رئیس مجلس شدن لاریجانی تمام میشود .
4. بهار خیلی معمولی : از دیروز آغاز و محمود رئیس جمهور مادام العمر میشود . این بهار چون هوا خیلی خنک میشود به این راحتی ها تمام نمیشود !

پاسخ به نقد وارده بر جنبش ما هستيم، در مقاله علی کلايی،

پريش پاهکين

مقاله منتشر شده در سایت گويا نيوز

۱-نخست ايشان می گويند : "حرکت ما هستيم در چند ساله اخير نفوذ بسياری را در ميان توده های ايرانی داشته است...."يادآوری اين نکته بسيار مهم ضروری است که سوم خرداد سال ۸۸که از راه برسد جنبش ملی ما هستيم يکسالگی خود را به همگان اعلام خواهد کرد . بنابراين برخلاف ادعای ايشان عمر جنبش با اينهمه گستردگی و دستاوردهای بيشماری که داشته به بيشتر از يک سال نمی رسد. در جای ديگر می گويند:" جنبش تحميل رسانه ای است که ساخت امپرياليستی بر اساس مطامع خود و برای منحرف سازی جنبش دموکراسی خواهی در ايران تدارک ديده است ؟ و دليل اين همه نفوذ اين مثلا حرکت چيست ؟" بايد از ايشان پرسيد که جنبش دموکراسی خواهی در ايران را چگونه تعريف و تحليل می کنند و از چه دريچه ای به آن می نگرند.اگر تلاش مردم ايران را رسيدن به آزادی و مردمسالاری بدانيم که اين هيچ منافاتی با مانيفست جنبش ما هستيم نداشته و ندارد.جنبش ما هستيم در پايه و اصل خود مبتنی بر حاکميت ملی است و معلوم نيست چرا ايشان بر اين باور هستند که "جنبش دموکراسی خواهی" در نام امر روشنفکرانه ای است متفاوت . اگر حرکت آزاديخواهانه مردم ايران همان جنبش دموکراسی خواهی است و اگر جناب کلايی معتقد به دموکراسی است پس چرا جنبش ملی ما هستيم را در راستای منحرف کردن جنبش دموکراسی خواهی ارزيابی می کند؟ از کدام انحراف سخن می گويد؟ بر اساس کدام مستندات و بر پايه چه دلايلی قادر است وقوع چنين انحرافی را اثبات نمايد ؟ اگر منظور از جنبش دموکراسی خواهی بر هم آيی جنبشهای موجود (زنان - دانشجويان - کارگران - معلمان) جامعه است شايان يادآوری است که جنبش ملی ماهستيم اتحاد جنبشها و نقطه عطف آنهاست پس منافاتی با دموکراسی ندارد . کوشش در نشان دادن " انحراف " ناديده گرفتن واقعيتهای امروز جامعه ايران و نگرشی نابخردانه است.
۲- ايشان در جای ديگر به جای نقد علمی و ابراز نظرات کارشناسانه و مستند به نقد شخص می پردازد و شخصيت شهرام همايون مدير عامل تلوزيون کانال يک و سخنگوی جنبش ملی ما هستيم را در جای جای نوشتار خود تخطئه می کند و با نامهای گوناگون و عنوانهای متفاوت پيشينه کاری ،حرفه ای و سياسی وی را به نقد می کشد و در همان راستا نقبی به تاريخ دوران پهلوی می زند تا از راه بازگشايی عقده های سياسی سی ساله _ که خود نخستين عامل خواب آلودگی های ياس آلود و بی عمليهای مرگبار و تاريخ سوز گذشته بوده است_ گرد و خاک فتنه را به پا کند و همبستگی همه گروههای مخالف نظام ولايت مطلقه فقيه را که در بستر اين جنبش امکان پذير شده است را امری بی ارزش و کم اهميت جلوه دهد.چه کسی به ايشان اين مجوز را اعطا نموده است که جنبش ملی ما هستيم _ که در داخل ايران برای باليدن و پا گرفتنش هزينه های بسيار گزافی از سوی کوشندگان و باورمندان به آن پرداخت شده است_ را به نام يک شخص مصادره نموده و سپس آن شخص را نيز به پای ميز محاکمه بکشاند و بی داوری منصفانه يک طرفه محکومش نموده و حکم اعدامش را نيز صادر نمايد؟!آيا اين بی اخلاقی در راستای تاييد همان جناياتی نيست که اينک روزانه در جای جای ميهن جريان دارد ؟!
۳- ايشان در يک پرسش اساسی می نويسد:" چرا مردم ايران اينگونه از اين حرکت استقبال می کنند؟" جای شکرش باقی است که ايشان استقبال گسترده مردم از جنبش ما هستيم و فراگيری بی مانند آن را می پذيرد و به آن اعتراف می کند ، اما افسوس که در جای ديگر می نويسد: "مردم ايران به لحاظ حافظه تاريخی فقير اند. زود يادشان می رود که در روزگار پيشين چه بر سرشان گذشته است . اين مردم يادشان رفته است که در رژيم پهلوی در همه ابعاد چه روی داده است . در سياست و اقتصاد و فرهنگ و اجتماع چه بر سرشان گذشت و به چه دليل انقلابی بس عظيم در ايران انجام شد ."شايد جناب کلايی جامعه شناسی انقلابهای جهان را در بستر تاريخ بيطرفانه مورد داوری قرار نداده باشند. اما اينجا سخن برای اثبات درستی يا نادرستی رويدادهای گذشته از جمله انقلاب ضد سلطنتی نيست و اصولا در جنبش ملی ما هستيم چنين گفتمانی مطرح نيست چرا که جنبش بر اين باور است که گذشته را برای درس آموختن بايد زنده نگهداشت نه برای دستاويز کردن و معيار قرار دادن و هر رويداد رخ نداده ای را در آينده با آن و برای آن سنجيدن!
ايشان در جای ديگر به مردم ايران می تازد و آنان را "کودک انگار" می خواند و فريادهای آنانی را که می خواهند برای نخستين بار پس از انقلاب مشروطه ، " بودن " را تجربه کنند در بستری در هم بافته شده از همه رويدادهای ايران و جهان به ساختار پاتريموناليسمی وبر در نظامهای خاور ميانه نسبت می دهد و با زير سوال بردن پيشينه درخشان تاريخ ايران سعی دارد همه چيز را در "سلطه " و "سلطنت" خلاصه کند . اصرار ايشان برای نسبت دادن جنبش ملی ما هستيم به طرفداران نظام پادشاهی و ناديده گرفتن طيف گسترده ديدگاههای متفاوتی که از اين جنبش پشتيبانی معنوی کرده اند چيزی نيست جز کوچک و ناچيز شمردن ائتلاف پديد آمده بين "همه نيروهای تلاشگر مخالف ولايت مطلقه فقيه " که آروزی ۳۰ ساله همه نيروهای سياسی بوده و ابراز چنين عقيده ای بی مثابه دهن کجی به همه کوششهای به عمل آمده و به بار نشسته است و نمود بی اخلاقی ديگری است که از ايشان سر می زند . ايشان با اصول جنبش ملی ما هستيم هيچ نوع آشنايی نداشته و دست کم برای نگارش مقاله خود نيز تلاشی به خرج نداده است تا از اين اصول اطلاعاتی به دست آورد از اين روست که در خطايی آشکار می گويد:" ما هستيم حرکتی صوری بر مبنای خطاهای اخلاق و منش ايرانی است . حرکتی که در واقع بار ديگر تقويت کننده اين نظريه است که ارتجاع جاده صاف کن امپرياليسم است . اين بار اما ارتجاع شاه محورانه می خواهد منافع امپرياليستها را تامين کند." نظر همه خوانندگان بی طرف و بی غرض را به ادبيات موجود در نوشتار ايشان جلب می نمايم و داوری را نيز وا می گذارم اما لازم می دانم ياد آورشوم تئوريسينها،کوشندگان و هواداران اين جنبش همگی بر اين باورند که برای دست يافتن به دموکراسی بايد از چپ و راست ،کمونيسم و امپرياليسم و ......گذر کرد و تنها بر يک اصل ، آن هم "مليت " و "هويت ايرانی" استوارانه پای فشرد و با درس آموزی از تاريخ گذشته راه را برای آينده ای آزاد و دموکراتيک هموار نمود. اما نا آگاهی از شرايط و اوضاع داخل کشور و در ماندن در يک گذشته واخورده و انديشه زدگی و فلسفه بافی در جای جای متن آقای کلايی وجود دارد .ايشان با همان تفکرات واپس گرايانه که آفت بسياری از انديشمندان فسيل شده است به دنبال مقصر می گردد و سر آخر گناه(!) را به گردن فعالان اجتماعی می اندازد.بايد از ايشان پرسيد فعالان اجتماعی چه کسانی هستند و آيا اگر مردم و شهروندان عادی برای اعتراض به اوضاع موجود و برای هدفی خاص در اجتماع فعال باشند نمی توان آنها را فعال اجتماعی ناميد؟ ايشان چشمان خود را بسته اند و تمايل ندارند هواداران و کوشندگان جنبش ما هستيم در ايران را همان فعالان اجتماعی بدانند و معلوم نيست فعال اجتماعی از ديدگاه ايشان چه ويژگيهايی خاصی دارد ؟
ايشان در پايان مقاله اعتراف خود به استقبال گسترده مردم از اين جنبش را به کلی از ياد برده و جنبش مردمی ما هستيم را که جنبشی اجتماعی و فرهنگی است همپای فريبی رژيم ساخته به نام هخا می شناسد و آن را يک انحراف سياسی قلمداد می کند و باز هم از روشنفکران ياری می خواهد تا به ميدان بيايند و روشنگری کنند.آقای کلايی يک موضوع بسيار مهم و اساسی را از ياد برده است که ۳۰ سال زمان برای انديشه ورزی و تئوری پردازی آن قدر کافی بوده تا همگان امروز بخواهند بالاخره دستاوردهايی اميد وارکننده را نيز به چشم بببيند اما شرم آور است که اين فرصت سوزی و اتلاف انرژی بيشترين سود را نصيب حريف که همانا رژيم ولايت مطلقه فقيه است نموده و سرمايه های بسياری را به هدر داده است .اينک چه آقای کلايی بخواهد و چه نخواهد زمان حرکت فرا رسيده است گفتمان غالب جامعه و ديوارهای هر شهر و روستای ايران گواهی بر اين مدعاست .

مقاله علي كلاني در همان سايت گويا نيوز

ما هستيم، بی عملی و مشکلات خلقيات ايرانی، علی کلائی

اين سخن می تواند يک درس باشد و يک هشدار . هر امری ، هر واقعه ای و هر مکانی در شرايط تاريخی و به تعبير شريعتی در جغرافيای حرف خويش رخ می نماياند و تعميم آن به شرايطی ديگر امری است نادرست .

رهبری در تبعيد نيز از اين قاعده مستثنی نيست . در تاريخ ايران و در صده اخير ما رهبر در تبعيد شايد يکی بيشتر نداشته ايم . آقای خمينی اين نقش را در تاريخمان بازی کرد و ديديم آنچه شد .

امروز اما يکی ديگر از شخصيت های سياسی برون مرز ايران در تلاش است که اين نقش را برای بار ديگر به عهده بگيرد . او که يکی از نيروهای سياسی موثر رژيم گذشته ايران بوده با تلاشی پيگير و با استفاده از تريبونهای متعدد می خواهد به اين امر دست يازد و رهبری خويش را بر ايرانيان تحميل کند .

او همچنين مدعی جنبشی است که نام ما هستيم را بر روی آن نهاده است .

سخن زير ناظر بر نقدی است بر اين جنبش به عقيده بنده ناقص الخلقه و صوری .

حرکت ما هستيم در چند ساله اخير نفوذ بسياری را در ميان توده های ايرانی داشته است . ديوار نوشته های تهران به صورت نمونه ، نمودار اين نفوذ و گستردگی آن است . اما آيا اين مثلا جنبش امری حقيقی است يا تحميل رسانه ای است که ساخت امپرياليستی بر اساس مطامع خود و برای منحرف سازی جنبش دموکراسی خواهی در ايران تدارک ديده است ؟ و دليل اين همه نفوذ اين مثلا حرکت چيست ؟

چند نکته در اين ميانه حائز اهميت است . اولا رهبر يک جنبش لزوما نه تحميلی و رسانه ساخته که درون جوش و مردم ساخته است . رهبر از ميان جنبش می جوشد . نه اينکه خود ايجاد کننده جنبش باشد . ثانيا شهرام همايون از مدافعين نظامی بوده است که توسط همين مردم ساقط شده است و هيچ ملتی را نمی توان سراغ گرفت که آنچه که خود بيرون انداخته دوباره بپذيرد .

شهرام همايون دارای پيشينه ای مشخص است . او از مدافعان حاکميت پهلوی بوده و هست . قبل از پيروزی انقلاب نيز از مدافعين همين نظام بوده است . دقيقا در زمانی که حاکميت استبدادی پهلوی در حال کشتار و جنايت و شکنجه های وحشيانه بود .

شهرام همايون امروز مدعی دموکراسی است . مدعيان دموکراسی می بايستی در گذشته خود اثبات کرده باشند که مدافع حقيقی دموکراسی هستند . اين اثبات نيز از گذشته ايشان نمودار می شود . مدافع حکومتی که يکی از وحشيانه ترين ديکتاتوری های زمانه خود بود . مدافع حکومتی که ايجاد کننده حزبی است که تصمين کننده ديکتاتوری است و رئيس حکومت ديکتاتوری اعلام می کند که يا عضو حزب شاه ساخته شويد و يا از مملکت برويد ! چنين انسانی چگونه می تواند مدعی دموکراسی باشد ؟ آيا از گذشته خود اظهار پشيمانی کرده ؟ او که هر روز بيشتر مدافع فرزند همان خاندان می شود ، چگونه می تواند مدعی دموکراسی باشد ؟ آيا هزاران کشته پهلوی اول و دوم را کسی قادر است از صحنه تاريخ ايران پاک کند ؟ کجای تاريخ دموکراسی توسط تحکيم کنندگان نظام ديکتاتوری و ورثه ديکتاتور ساقط شده ايجاد شده که ايران دومين آن باشد ؟

اما يک سوال اساسی ! چرا مردم ايران اينگونه از اين حرکت استقبال می کنند ؟ اين به چند نکته روانی در اخلاق و روان ايرانيان بر می گردد که بايد ذکر شود . يادمان نرود زنده ياد جمال زاده در خلقيات ايرانيان و همچنين مرحوم مهندس بازرگان در ناسازگاری ايرانی به نقد خلقيات و روان ايرانی دست زده اند . ملی گرايی نه اين است که هنر نزد ايرانيان است و بس . بلکه اين است که با حفظ علقه های ملی و ميهنی و نقد خود و مردم خود برای پيشرفت ايران تلاش کرد و گامی به پيش نهاد . همانگونه که مصدق بزرگ کرد و تبديل به رهبر مردم ساخته ملی ابدی ايرانيان شد .

مردم ايران به لحاظ حافظه تاريخی فقير اند . زود يادشان می رود که در روزگار پيشين چه بر سرشان گذشته است . اين مردم يادشان رفته است که در رژيم پهلوی در همه ابعاد چه روی داده است . در سياست و اقتصاد و فرهنگ و اجتماع چه بر سرشان گذشت و به چه دليل انقلابی بس عظيم در ايران انجام شد . انقلابی که اگر چه مصادره شد اما حقيقتی انکار ناپذير بوده و هست . انقلابی و محمد حسنين هيکل از آن به عنوان يک جنبش انسانگرايانه جهانی از آن ياد می کند . البته انقلابی که به دليل نابخردی رهبران و غفلت توده ها مصادره شد و به تاراج رفت .

مردم عزيزمان قدری کودک انگاری دارند . به دليل حافظه تاريخی فقيرشان سريع به امری دل می بندند و سريع از امری ديگر دل می کنند . هرچند قبلا تجربه اش کرده باشند . مردم ما از هراس مار غاشيه به افعی می خواهند پناه ببرند . قبلا هم چنين امری روی داده است . حمايت توده ها و مردم از آغاز استبداد رضا شاهی در پس هرج و مرج روزگار ما بعد مشروطه نمونه ای بارز از اين مسئله است . اين مردم فراموش کرده اند که با وجود جنايات نظام ولايی ، نظام شاهی نيز خود از جنايت مبرا نبوده است . کشتارها و وابستگی های خفت بار رضا شاهی ، کودتای ننگين ۲۸ مرداد که محمد رضا پهلوی اعتراف می کند که شاهنشاهيش را مديون نظام امپرياليستی غرب و آمريکاست . آمريکايی که جناياتی چون شيلی آلنده ، ويتنام ، عراق و افغانستان و ... در کارنامه خود دارد . پس از کودتا نيز کشتار ۱۵ خرداد ، سال ۵۰ تا ۵۶ و شکنجه ها و تبعيدها و نقش های آشکار حقوق بشر را در کارنامه خود دارد .

اما باز چرا اينگونه مردم عزيزمان متمايل به اين حرکت شده اند ؟ اين را بايد در ميان پاتريمونياليسم وبر جستجو کرد . ((از نظر ماکس وبر پاتريمونياليسم حاکميتی سياسی است که يک خاندان پادشاهی، قدرت را از طريق يک دستگاه عريض و طويل اداری به صورت اجبار آميز اعمال می کند. وبر پاتريمونياليسم را به طور عمده برای تحليل زندگی سياسی کشورهای خاور ميانه توصيه می کند.

شکل ابتدايی اين نوع از سيادت، با اعمال قدرت با اعمال قدرت يک رييس قبيله که يک دستگاه اداری را پی ريزی می کند، به وجود می آيد. در سنخ شناسی رژيم های سياسی وبر، بايد ميان پاتريمونياليسم و سلطانيسم فرق گذاشت. سلطانيسم اصطلاحی است که برای توصيف نظام های سنتی، بويژه درخاورميانه، سلطانيسم حالت افراطی پاتريمونياليسم است که درآن سلطه برپايه اراده شخص قرار گرفته است و بالاترين مقام حکومتی( شاه، حاکم، رييس، ...) از تمامی قيد وبندهای نظام سنتی آزاد است، از اين رو، او به جای اعمال قدرت رسمی / قانونی، شبکه روابط وفادارانه و چاکرمنشانه، و وابستگی های خصوصی شبکه اصلی ارتباطات در اين نظام است. ويژگی های اصلی پاتريمونياليسم عبارتند از:

۱. ديوانسالاری سياسی و اداری به صورت کامل به مثابه ابزار خصوصی درانحصار شاه است و حاکم درراس هرم سياسی- اقتصادی قرار می گيرد.

۲. حاکميت سياسی يک جانبه شاه تحت رژيم پاتريمونيال، زمينه رشد نظام سرمايه¬ داری ناقص دلال صفت است؛ از اين رو، رژيم پاتريمونيال برخلاف فئوداليسم، تعهدی نسبت به حفظ مرزها و فعاليت های اجتماعی ندارد. پاتريمونياليسم بدون منازع درصحنه اجتماعی حضور دارد.

۳. تفاوت نظام اداری پاتريمونيال با ديوانسالاری عقلانی درابهام مرزهای حوزه عمومی و حوزه خصوصی درپاتريمونياليسم است.))

مردم ايران بيش از هفت هزار سال تاريخ آريايی ميترايی خود ذيل حکومتهای شاه پدرانه زندگی کرده اند . حکومتهايی که شاه در آن پدر ملت ، ظل الله و سايه خدا و نماينده خدا بر روی زمين برای بهبود امور بوده است . در زمان صفويان و سيطره گفتمان شيعی ، شاهان صفوی اين را در خاندان خود در اوج کردند . و البته ترکيب شاه و آخوند نيز برای شرعی شدنش استفاده شد . شاه عباس کلب آستان ولايت شد و البته حافظ شريعت شيعی . حافظی با شمشير و حفاظتی با کشتار و خون . و توجيه توسط مجلسی ها . توجيه خون ريزی توسط اخوند دباری .

مردم ما در آستانه انقلاب ۵۷ نيز درست به دليل همين روحيه تاريخی بود که ولايت پذير شدند و اين بار با وحدت حاکم – فقيه و جمع شدنش در يک فرد اين پدرسالاری اجتماعی بار ديگر احيا شد .

در روحيه ايرانيان در طول تاريخ اين ملک دو نهاد بوده اند که حضوری و سيطره ای تاريخی داشته اند . سلطنت و روحانيت . در زمان انقلاب ۵۷ و به دليل عدم حضور ديگر نيروها و غيبت ايشان و انقضای ذهنی نهاد سلطنت ، اين نهاد روحانيت بود که با بر عهده گرفتن هر دو نقش حکومت و فقاهت و تجميعشان در يک فرد ، جايگزين نظام شاهی شد . اما در طول سی ساله اخير و بد تدبيری و ظلم حکومت ولايت فقيه ، بار ديگر به دليل همان حافظه قليل تاريخی ، نظام شاهی در اذهان تقويت می شود .

به نظر می رسد امثال شهرام همايون و ما هستيمی ها از همين معضلات تاريخی روحيه ايرانی به نفع خود سود می جويند و به جای درمان و برای راندن خر مراد خويش به دنبال تقويت اين مشکلات هستند .

ما هستيم حرکتی صوری بر مبنای خطاهای اخلاق و منش ايرانی است . حرکتی که در واقع بار ديگر تقويت کننده اين نظريه است که ارتجاع جاده صاف کن امپرياليسم است . اين بار اما ارتجاع شاه محورانه می خواهد منافع امپرياليستها را تامين کند .

اما مقصر کيست ؟ به نظر می رسد مقصر مدعيان حضور و فعاليت اجتماعی است که با خالی کردن عرصه زمينه ساز چنين انحرافات سياسی ای هستند . مدعيان و به قول معروف دم کلفت های سياسی اپوزسيون ايرانی که به حرف خود پايند نيستند و مرد عرصه سخن اند و نه عمل . آرمان گرايان ديروز که امروز نشستگانند در حقيقت مقصر ايجاد موجهايی از قبيل ما هستيم يا موج هخا و هخا ها هستند .

به نظر می رسد اين خلا اجتماعی فضای خوبی را برای اينگونه موجها فراهم آورده است . اما بايد متوجه بود و با روشنگری توده ها و انجام رسالت روشنفکری به اينگونه انحرافات پايان داد .

کانال ۱ دوباره ۲۴ ساعته شد

قابل توجه بینندگان محترم شبکه کانال۱ از این به بعد میتوانند برنامه های شبکه کانال ۱ را به طور

۲۴ ساعته  ببینند

        مشخصات کانل۱:{fre;11566}/ {  sr:27500} / {fec: 3/4}      

فعلا نام کنال : ایزی تله شاپ